உயிர் எழுத்துக்களை மெய்யாக்கினாய்.

அழகழகாய் மையிட்டு
ஆயிரமாயிரமாய் கவிதைகள் எழுதுகின்றன கண்கள்.

இதழுக்கு தீட்டும் சாயங்களில்
ஈர்க்கவில்லை வானவில் நிறங்கள்.

உதடு சொட்டும் தேன் துளிக்கு
ஊர்வலமாய் எறும்பு கூட்டங்கள்.

எடுத்துரைக்க எத்தனையோ!
ஏற்ற இறக்கங்கள் கச்சிதமாய்.

ஐம்புலனும் உன் வசம்தான், என்னை அடிமையாகவே மாற்றிவிட்டாய்

ஒப்பிட்டு கொள்ளவே திரணியில்லை
ஓரமாய் நின்று பூக்கும் மலர் செடிகள்.

ஒளவியம் கொள்ள வைக்கும் பேரழகு            (ஒளவியம் - பொறாமை)
அஃறிணையாய் மாறி போக வைக்கும் எவரையும்.